Kara umowna jest zabezpieczeniem dla wierzyciela — chroni go w sytuacji, gdy po zawarciu umowy jej warunki nie zostały spełnione. W przypadku, w którym któraś ze stron umowy jej nie wykona lub wykona w sposób nieodpowiedni, jest zobowiązana do zapłacenia kwoty, która została wcześniej ustalona. Co o karze umownej warto wiedzieć? Podpowiadamy w artykule!

Czym dokładnie jest kara umowna?

Należy ona do instytucji prawa zobowiązań. Strony muszą zastrzec, że naprawa szkody będzie miała miejsce w postaci zapłaty ustalonej kwoty, mogą jednak w dowolny sposób kształtować jej warunki. Jednym z zagadnień dotyczącym kształtowania umów jest możliwość ustalenia kary umownej dla jednej ze stron. Kara umowna ma na celu motywowanie do spełnienia danego świadczenia. Dlatego też strona nie może zaniechać wykonania umowy po to, by następnie wpłacić określoną kwotę.

Co o karze umownej mówi polskie prawo?

Mówiąc o karze umownej, należy zwrócić uwagę na podstawowe regulacje prawne. Kluczowe są tu artykuły 483 oraz 484 Kodeksu Cywilnego. Według artykułu 483 § 1

„Można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy”. 

Art. 484 § 1 świadczy natomiast, że

„W razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania kara umowna należy się wierzycielowi w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody. Żądanie odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary nie jest dopuszczalne, chyba że strony inaczej postanowiły”. 

kara umowna

Kara umowna — rodzaje

W zależności od szczegółów umowy wyróżniamy kilka rodzajów kar umownych:

  • Kara umowna wyłączna

Ze względu na przejrzystość i prostotę jest to najczęściej stosowany rodzaj kary umownej. Polega na ustaleniu kwoty, którą zapisano jako karę umowną i niezależnie od sytuacji czy wielkości poniesionych strat to właśnie tę kwotę należy wypłacić wierzycielowi. Można ją ustalić jako stawkę lub umówiony procent wartości.

  • Kara umowna

Od kary umownej wyłącznej odróżnia ją fakt, iż można również dochodzić uzupełniającego odszkodowania do wysokości powstałej szkody. Aby uzyskać odszkodowanie, osoba, która ucierpiała w wyniku nienależytego wykonania umowy lub jej niewykonania, za każdym razem powinna udowodnić wysokość doznanej szkody. 

  • Kara alternatywna

Daje wierzycielowi możliwość wyboru pomiędzy dochodzeniem roszczenia o zapłatę kary umownej i roszczeniem odszkodowawczym na zasadach ogólnych. Decyzja ta jest wiążąca i ostateczna. Co więcej, jeżeli wysokość uzyskanego odszkodowania okaże się niższa od kary, którą zastrzeżono w porozumieniu, wierzyciel nie może domagać się dopłaty, która uzupełniłaby tę różnicę. 

  • Kara kumulatywna

Ten rodzaj sankcji jest najrzadziej spotykany. W jej przypadku wierzyciel może dochodzić zarówno odszkodowania na zasadach ogólnych, jak i ustalonej kary umownej, niezależnie od wysokości poniesionej szkody. Kara ta jest często krytykowana — pełni ona funkcję represyjną, nie natomiast kompensacyjną, zdarzają się również zarzuty, iż są one sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

Autor wpisu:

Specjalista budowania MLM online ( marketingu sieciowego przez internet ). Współzałożyciel Grupy Marketingowej BB Elite Club. Szkolę w Akademii Nowoczesnego Marketingu GVO. Jestem tu by szkolić i pomagać naszym partnerom osiągnąć sukces.

http://wojciechwesolowski.pl/

(Visited 11 times, 1 visits today)
Grupa Marketingowa PodstawyBiznesu